Zeg lezen jullie de artikelen wel? Even controleren :P Laat een reactie achter :)
Ennuh... waar blijven jullie onderzoeksresultaten? ;)
maandag 7 mei 2007
Onderzoeksvragen
Onderzoeksvragen
Hoe kan contact invloed hebben op iemands leefomgeving?
Deelvragen
Frank:
- In hoeverre zijn mensen zich ervan bewust dat hun gedrag invloed heeft op hun directe leefomgeving?
- Wat doen mensen om hun gedrag te veranderen?
Laurens:
- Wat voor rol speelt Karma in de westerse wereld
- Wat voor oorzaken heeft iemands gedrag?
- Hoe meet je iemands gedrag?
Pepijn:
- Wat zijn de gevolgen van individualisering? (is dit positief of negatief?)
- Wat is de toekomst van individualisering?
- Wat heeft wonen met individualisering te maken?
Fenna:
- In hoeverre wordt gedrag positief of negatief ervaren? Waar ligt die grens? (wat is bijvoorbeeld lief zijn)
- Is er een verschil van dat positieve of negatieve effect op de leefomgeving?
- Wat voor verschillende gemoedstoestanden zijn er?
Bas:
- Op welke plek van iemands leefomgeving vindt het meeste contact plaats?
(Hoe beïnvloed je een reactie van een omgeving?)
Eigenlijk bedoelen we met contact, gemoedstoestand! Maar dit is ook een vorm van contact. Je maakt contact met de installatie door middel van je gemoedstoestand.
Matrix reloaded (oorzaak en gevolg)
Gekozen Concept
Contact heeft invloed op leefomgeving
Het concept is gebaseerd op Karma en de 3e wet van Newton. We willen een installatie maken die reageert op het contact van de gebruiker. We gaan daarvan uit dat bijvoorbeeld positief gedrag leidt tot positief feedback.
Wat Pauline heeft gezegd tijdens de projectbegeleiding is dat we die doelgroep die we hadden gekozen even opzij moeten zetten. Ze vond het een leuk idee en hebben toestemming gekregen om met dit concept verder te gaan. Een leuke quote die ze nog noemde: "What goes around, comes around", past hier goed bij.
We moeten weer even vrij nadenken over dit concept. Ik stel daarom voor dat we onderzoeksvragen opstellen en die gaan beantwoorden in korte periode (aangezien de onderzoeksperiode bijna voorbij is).
Als we dit hebben gedaan, gaan we het concept verder uitwerken. Hierbij gaan we ook nadenken over welke beleving we willen meegeven en welke strategie.
Meer over wat Pauline heeft gezegd tijdens de projectbegeleiding staan in de Notulen. Deze Notulen zijn te vinden in het projectplan (deze zal binnenkort weer gepubliceerd worden).
Het concept is gebaseerd op Karma en de 3e wet van Newton. We willen een installatie maken die reageert op het contact van de gebruiker. We gaan daarvan uit dat bijvoorbeeld positief gedrag leidt tot positief feedback.
Wat Pauline heeft gezegd tijdens de projectbegeleiding is dat we die doelgroep die we hadden gekozen even opzij moeten zetten. Ze vond het een leuk idee en hebben toestemming gekregen om met dit concept verder te gaan. Een leuke quote die ze nog noemde: "What goes around, comes around", past hier goed bij.
We moeten weer even vrij nadenken over dit concept. Ik stel daarom voor dat we onderzoeksvragen opstellen en die gaan beantwoorden in korte periode (aangezien de onderzoeksperiode bijna voorbij is).
Als we dit hebben gedaan, gaan we het concept verder uitwerken. Hierbij gaan we ook nadenken over welke beleving we willen meegeven en welke strategie.
Meer over wat Pauline heeft gezegd tijdens de projectbegeleiding staan in de Notulen. Deze Notulen zijn te vinden in het projectplan (deze zal binnenkort weer gepubliceerd worden).
Individualisering van de maatschappij (Frank)
Individualisering
Individualisering is een kenmerk van deze tijd, zo kan je vaak horen. Dat maakt mensen minder afhankelijk van anderen en stelt mensen in de gelegenheid om keuzen te maken. Is die samenleving met meer ruimte voor individuele keuzen nou juist minder of meer geschikt voor het opbouwen en onderhouden van sociale netwerken? Die vraag geldt zowel voor mensen met als zonder handicap. Sommigen zien individualisering als een kenmerk, dat de sociale verbinding tussen mensen ondermijnt. Anderen zijn optimistisch en zien dat individualisering juist
leidt tot nieuwe vormen van samenhang en betrokkenheid tussen mensen, bijvoorbeeld in de eigen wijk. Leven we in een goede of slechte tijd voor het opbouwen en onderhouden van sociale netwerken voor en door mensen met een handicap?
Zelfgekozen afhankelijkheid
Individualisering maakt het ons mogelijk, en moeilijk, om zelfgekozen verbindingen aan te gaan in meerdere netwerken, die bovendien niet constant zijn. Het actualiseren van je eigen levensontwerp vraagt van ons:
- zich weten te voegen in de hiervoor relevante netwerken.
- zich te beheersen, respectievelijk te ontwikkelen om aan de elders gestelde eisen te kunnen voldoen.
- in een veelvoud van netwerken te kunnen integreren en door de uitgebreide contactmogelijkheden een groter bereik weten te verkrijgen.
- bereid en in staat te zijn om te onderhandelen en aan anderen iets te bieden waar we iets voor terug krijgen.
Individualisering betekent een toenemende zelfgekozen afhankelijkheid en leidt tot vergroting van het langetermijnperspectief van het individu. Daarnaast betekent individualisering een toenemende keuzevrijheid, op voorwaarde dat het individu de beschikking heeft over de middelen om de nieuwe mogelijkheden te benutten (juiste contacten, geld, kennis en vaardigheden etc.). Individualisering wordt dan ook omschreven als ‘het proces waarbij het individu probeert zich zo effectief mogelijk in te voegen in de ketens van afhankelijkheid’.
http://www.zetnet.nl/zetnet3/netwerk.php?id=17&uitgave=2
Individualisering: verwording of verworvenheid?
Al is 'individualisering' pas in de maatschappelijke en politieke discussie van de jaren tachtig een toverwoord geworden, de zaak waarom het gaat is niet van vandaag of gisteren. Als we onder individualisering het proces verstaan waarbij traditionele maatschappelijke verbanden (dorp, buurt, klasse, gezin, kerk etc.) gaandeweg hun functie verliezen en de enkeling zelf steeds meer tot knooppunt van zijn denken en handelen en tot integratiecentrum van zijn sociale betrekkingen wordt, dan moeten we voor het begin van dit proces op zijn minst een paar eeuwen terug. Dat de bepalende factoren van het individualiseringsproces zo diep verankerd liggen in de fundamenten van onze cultuur relativeert al meteen een flink deel van de discussies rondom het thema. Individualisering is een onomkeerbaar proces, en er voor of tegen zijn lijkt net zoveel zin te hebben als voor of tegen een regenbui of aardverschuiving te zijn.
http://home.hetnet.nl/~delangef/pubindividualisering.htm
Individualisering is een kenmerk van deze tijd, zo kan je vaak horen. Dat maakt mensen minder afhankelijk van anderen en stelt mensen in de gelegenheid om keuzen te maken. Is die samenleving met meer ruimte voor individuele keuzen nou juist minder of meer geschikt voor het opbouwen en onderhouden van sociale netwerken? Die vraag geldt zowel voor mensen met als zonder handicap. Sommigen zien individualisering als een kenmerk, dat de sociale verbinding tussen mensen ondermijnt. Anderen zijn optimistisch en zien dat individualisering juist
leidt tot nieuwe vormen van samenhang en betrokkenheid tussen mensen, bijvoorbeeld in de eigen wijk. Leven we in een goede of slechte tijd voor het opbouwen en onderhouden van sociale netwerken voor en door mensen met een handicap?
Zelfgekozen afhankelijkheid
Individualisering maakt het ons mogelijk, en moeilijk, om zelfgekozen verbindingen aan te gaan in meerdere netwerken, die bovendien niet constant zijn. Het actualiseren van je eigen levensontwerp vraagt van ons:
- zich weten te voegen in de hiervoor relevante netwerken.
- zich te beheersen, respectievelijk te ontwikkelen om aan de elders gestelde eisen te kunnen voldoen.
- in een veelvoud van netwerken te kunnen integreren en door de uitgebreide contactmogelijkheden een groter bereik weten te verkrijgen.
- bereid en in staat te zijn om te onderhandelen en aan anderen iets te bieden waar we iets voor terug krijgen.
Individualisering betekent een toenemende zelfgekozen afhankelijkheid en leidt tot vergroting van het langetermijnperspectief van het individu. Daarnaast betekent individualisering een toenemende keuzevrijheid, op voorwaarde dat het individu de beschikking heeft over de middelen om de nieuwe mogelijkheden te benutten (juiste contacten, geld, kennis en vaardigheden etc.). Individualisering wordt dan ook omschreven als ‘het proces waarbij het individu probeert zich zo effectief mogelijk in te voegen in de ketens van afhankelijkheid’.
http://www.zetnet.nl/zetnet3/netwerk.php?id=17&uitgave=2
Individualisering: verwording of verworvenheid?
Al is 'individualisering' pas in de maatschappelijke en politieke discussie van de jaren tachtig een toverwoord geworden, de zaak waarom het gaat is niet van vandaag of gisteren. Als we onder individualisering het proces verstaan waarbij traditionele maatschappelijke verbanden (dorp, buurt, klasse, gezin, kerk etc.) gaandeweg hun functie verliezen en de enkeling zelf steeds meer tot knooppunt van zijn denken en handelen en tot integratiecentrum van zijn sociale betrekkingen wordt, dan moeten we voor het begin van dit proces op zijn minst een paar eeuwen terug. Dat de bepalende factoren van het individualiseringsproces zo diep verankerd liggen in de fundamenten van onze cultuur relativeert al meteen een flink deel van de discussies rondom het thema. Individualisering is een onomkeerbaar proces, en er voor of tegen zijn lijkt net zoveel zin te hebben als voor of tegen een regenbui of aardverschuiving te zijn.
http://home.hetnet.nl/~delangef/pubindividualisering.htm
vrijdag 4 mei 2007
Onderzoek naar individualisme (Bas)
Individualisatie
proces waarbij iemand zijn persoonlijke eigenschappen steeds sterker ontwikkelt, zodat hij zich steeds meer onderscheidt van anderen.
Bron: http://zoeken.dokterdokter.nl/woord/individualisatie/
Indivisualisering
Het proces waardoor mensen zelfbewuster en meer als individu in plaats van als groep in de samenleving komen te staan.
Bron: http://www.maatschappijleerwerkstuk.nl/woordenlijst.html
Individualisering is iets dat iedere machthebber toejuicht bij zijn onderdanen, want eendracht maakt macht en dat is nu precies wat een machthebber wil voorkomen. De individualisatie in onze tijd is niet zomaar uit de lucht komen vallen. De geschiedenis van de afgelopen 500 jaar leert dat de individualisatie er min of meer is ingeslagen. Gemeenschappen werden door de elite met allerlei soorten geweld omgevormd in nette, overzichtelijke, makkelijk beheersbare "massa's" individuen. Individuen die als "coccoonende" eenlingen geen vuist meer kunnen maken.
Bron: http://www.gebladerte.nl/00090p05.htm
INDIVIDUALISME ZO SLECHT NOG NIET
Ruut Veenhoven
Gepubliceerd in: Psychologie Magazine, januari 2000, pp.12-15. ISSN0167-6598
Special over de 'psychologie van goed en kwaad'
Samenvatting
Ieder voor zich, en niemand meer voor ons allen. Is dat de toekomst van onze samenleving? Mensenlijken zich steeds minder on elkaar te bekommeren en eigenbelang de grote drijfveer. De wortel van dat kwaad heet individualisme. Toch leidt individualisme niet altijd tot egoisme. En ondanks de gestage individualisering is er ook geen toename van wantrouwen, stress en ongeluk
Complete bestand: http://www2.eur.nl/fsw/research/veenhoven/Pub2000s/2000g-fulln.pdf
Abonneren op:
Posts (Atom)